عمرو پسران فهم و مالك بن زهير و ديگران آمده بودند سوى شام رفتند و به قبايل قضاعه كه آنجا بودند ملحق شدند . و چنان بود كه عربانى كه در قوم خويش حادثه اى ميآوردند يا به تنگى معاش دچار مىشدند سوى عراق مىشدند و به حيره مقر مىگرفتند و اينان سه گروه بودند : گروهى تنوخيان بودند كه در غرب فرات ما بين حيره و انبار در سايبانها و خيمه هاى مويين و پشمين جاى مىگرفتند ، گروه ديگر عباديان بودند كه در حيره ماندند و در آنجا بنا ساختند و گروه سوم اخلاف بودند كه به مردم حيره پيوستند و با آنها اقامت گرفتند و از تنوخيان و عباديان نبودند و مطيع اردشير شدند و حيره و انبار به روزگار بخت نصر بنيان شده بود ، اما حيره بى سكنه شد كه پس از مرگ بخت نصر مردمش از آنجا سوى انبار رفتند و انبار پانصد و پنجاه و چند سال آباد بود تا وقتى كه به روزگار عمرو بن عدى حيره آبادى گرفت كه عمرو در آنجا مقر كرده بود و حيره پانصد و سى و چند سال آباد بود تا كوفه بنياد شد و مسلمانان آنجا مقر گرفتند و همه پادشاهى عمرو بن عدى يكصد و هشت سال بود : پنجاه و نه سال به روزگار اردوان و ملوك الطوائف و بيست و سه سال به روزگار ملوك پارسيان ، كه چهارده سال و چند ماه در ايام اردشير پسر بابك بود و هشت سال و دو ماه در ايام شاپور پسر اردشير بود . 44 ) سخن از شاه پارسيان پس از اردشير پسر بابك و چون اردشير پسر بابك بمرد ، پسرش شاپور به پادشاهى رسيد و چنان بود كه وقتى اردشير پسر بابك پادشاهى يافت از اشكانيان كه ملوك الطوائف از آنها بودند بسيار بكشت و نابودشان كرد ، و اين به سبب سوگند ساسان بزرگ پسر اردشير